مبارزه و همبستگی کارگری را شدت بخشیم

13مهر :بهروز جاويد ۱۰ سال است که تحت تعقيب و آزار و اذيت نيروهای امنيتی و
اطلاعاتی در داخل و خارج از زندان قرار دارد

تغيير : بهروز جاويد تهرانی که به دنبال ماجرای کوی دانشگاه در ۱۸ تير ۱۳۷۸ دستگير شده بود آن گونه که خود در يکی از رنج نامه هايش می نويسد ۱۰ سال است که تحت تعقيب و آزار و اذيت نيروهای امنيتی و اطلاعاتی در داخل و خارج از زندان قرار دارد و اکنون نزديک به ۶ ماه است که در شرايط بسيار ناگواری در زندان بسر مي‏برد. بنابه گزارش فعالين حقوق بشر ودمکراسی در ايران از بند ۱ زندان گوهردشت کرج، زندانی سياسی بهروز جاويد تهرانی نزديک به ۶ ماه است که در بند ۱ زندان گوهردشت تحت شکنجه های جسمی و شرايط طاقت فرسا قرار دارد. زندانی سياسی بهروز جاويد تهرانی اخيرا به قسمت حسينيه که سلولهای انفرادی در آن قرار دارد منتقل شده است. محلی که به حسينيه معروف است، محل نگهداری زندانيان است که دچار ناراحتی روحی شديد هستند و افراد خطرناک می باشند بجای انتقال اين زندانيان نگون بخت به بيمارستانهای روانی آنها را در اين محل نگهداری می کنند. معمولا بعد از تمامی فشارها که عليه زندانی سياسی بکار برده می شود و قادر به در هم شکستن آنها نيستند آنها را به اين محل منتقل می کنند. زندانی سياسی در اين محل از امنيت جانی برخوردار نيستند. زندانی سياسی بهروز جاويد تهرانی بارها توسط بخشی از قاتلين زهرا کاظمی روزنامه نگار ايرانی-کادايی مورد شکنجه وحشيانه قرار گرفت و اين فرد اخيرا باز هم اورا تحت شکنجه های وحشيانه جسمی قرار داده است و هنوز آثارشکنجه و کبودی بر روی بدن او باقی است حسينيه تشکيل شده است از يکی سلول نسبتا بزرگ در آن يک موکت بسيار کثيف که بوی تعفن از آن بر می خيزد، دارای سقف کوتاه و دريچه های کوچک که کاملا پوشيده شده است و نور طبيعی به درون سلول نمی تابد. اين سلول نسبتا تاريک می باشد بطوری که بعد از مدتی چشم زندانی دچار ناراحتی می شود. زندانيان کف خواب هستند و فقط ۲ پتو به آنها داده می شود که يکی از آنها را بعنوان زيرانداز و ديگری را برای رو انداز بکار می برند. اين در حالی است که در سرمای زياد زندانی از سرما قادر به خوابيدن نيست. پتوها بسيار کثيف و بوی بسيار بد آن مانع استراحت زندانی می شود. غذای زندانيان به لحاظ کمی بسيار کم است به هر زندانی در روز يک چهارم نان داده می شود و اکثر به آنها سيب زمينی داده می شود که بسيار کم است. غذای زندانی در حدی بخور و نمير است. غذای زندانيان فاقد پروتئين و ويتامين مورد نياز بدن آنها است. بين زندانيانی که دچار ناراحتی روحی هستند هنگام دادن جيره غذايی بخاطر کمبود آن گاها درگيريهای شديد فيزيکی ايجاد می شود. بهروز جاويد تهرانی نزديک به ۶ ماه است که در بند ۱ معروف به بند آخر خطيها تحت شکنجه های جسمی و شرايط غير انسانی قرار دارد. طولانی ترين مدتی است که يک زندانی سياسی در اين بند بسر برده است. خانواده آقای جاويد تهرانی تا به حال موفق به ملاقات حضوری با او نشده اند و هر از چند هفته يکبار به مدت کوتاهی می توانند با او ملاقات کابينی داشته باشند. فعالين حقوق بشر و دمکراسی در ايران، نسبت به خطر جدی که جان اين زندانی سياسی را مورد تهديد قرار ميدهد هشدار داده و از کميسر عالی حقوق بشر سازمان ملل و ساير سازمانهای حقوق بشری خواستار اقدامات فوری برای نجات جان اين زندانی سياسی است.