مبارزه و همبستگی کارگری را شدت بخشیم

8مرداد: صنايع سنگين ايران يک به يک در حال ورشکستگی

کارگران شرکت واگن پارس امروز سالن غذاخوری اين کارخانه را با خاک يکسان کردند

بعد از اعلام ورشکستگی شرکت آونگان و بسته شدن دربهای اين کارخانه شمارش معکوس برای ورشکستگی کامل شرکت واگن پارس و ديگر کارخانه های بزرگ صنعتی شهر اراک آغازشده است. کارخانه ی واگن پارس که در زمينه ی توليد واگنهای راه آهن و مترو فعاليت دارد و زمانی ضمن مصارف داخلی توليدات خود را به کشورهايی نظير سوريه، اندوزی و غيره صادر می کرد اکنون مدت سه ماه است که حقوق کارگران خود را پرداخت نکرده است و مدير عامل آن در سخنرانی خود برای کارگران اين کارخانه تاکيد کرده است که: ,هيچ پولی برای پرداخت حقوق عقب افتاده ی آنها وجود ندارد و کسانی که نمی خواهند به کار در اين کارخانه ادامه دهند می توانند از اين کارخانه بروند!, لازم به ذکر است دو کارخانه ی مهم ديگر کشور يعنی شرکت ماشين سازی اراک و شرکت آذر آب نيز به زودی رسما اعلام ورشکستگی خواهند کرد. به دستور مقامات امنيتی مديران اين دو شرکت در تلاش هستند تا اعلام ورشکستگی اين دو کارخانه را به تاخير اندخته تا از همزمان شدن اعتراضات کارگری احتمالی در اين دو کارخانه با ديگر کارخانه های ورشکسته جلوگيری کنند. تمام کارخانه های بزرگ صنعتی در حال پاکسازی نيروهای قراردادی خود هستند و حتی کارگران ماهر قراردادی با بيش از 15 سال سابقه ی کار نيز در بين اخراجی ها قرار دارند. مديران غولهای صنعتی ورشکسته به کارگران رسمی خود فشار آورده اند که با قبول بازنشستگی پيش از موعد از کارخانه ها خارج شوند. امروز کارگران شرکت واگن پارس بعد از سه ماه کار بدون حقوق و چندين اعتراض نمادين تمام شيشه ها، ميزها،صندليها، تابلوها و ديگر وسايل سالن غذاخوری اين کارخانه را شکستند. اين اعتراض از حرکت ساده ی کوبيدن قاشقها بر روی ميزها قبل از صرف نهار شروع شد و به دليل بی توجهی مديران اين شرکت و تهديد کارگران توسط حراست اين کارخانه به خشونت کشيده شد. هم اکنون کارخانه های بزرگ برای کاهش هزينه ها دست به حذف غذا و سرويس رفت و آمد خود کرده اند و شرکت بزرگی همچون آذر آب برای تعويق اعلام ورشکستگی در هر ماه فقط مبلغ 200 هزار تومان به حساب کارگرانش واريز می کند و اين در حالی است که شرکت واگن پارس حتی از واريز اين مبلغ نيز به حساب کارگران خود ناتوان است. سياستهای اصل 44 نظام و شتابزدگی دولت احمدی نژاد در واگذاری شرکتهای بزرگ به بخش خصوصی سبب شده است شرکتهای با ارزش سابقا دولتی با قيمتی کمتر از قيمت واقعی آنها (در موارد متعددی حتی نصف قيمت واقعی) به کسانی فروخته شود که اغلب از وابستگان سپاه پاسداران هستند و هيچگونه سابقه ی کار اقتصادی و مديريتی در کارنامه ی خود ندارند. صاحبان اين شرکتها از آنجا که در فضای دلالی رشد کرده و قدرت مالی پيدا کرده اند ترجيح می دهند تا سريعا با فروش ماشين آلات و زمين اين کارخانه ها به قيمت روز در مدت کوتاهی سودهای ميلياردی به دست آوردند. اين امر سبب شده است که تاکنون هزاران نفر از کارگران اين کارخانه ها اخراج و بيکار شوند