12آبان.مادران داغدار خواستار محاکمه آمران و عاملا ن کشتار فرزندانشان هستند
بنام خداوند بخشاينده مهربان
جناب آقای صادق لاريجانی
با سلام و احترام
ما مادران و خانواده های قربانيان حواث اخير و همچنين قربانيان سی ساله گذشته ،هرگز ساله های منتهی به بهمن 57 را از ياد نمی بريم که تمامی کوچه های شهر فرياد ،استقلال ،آزادی و عدالت جويی بود. شايد ما خود در آن زمان جوانان و يا نوجوانانی بيش نبوديم اما ندای حق طلبی که هر روح حقيقت جويی را در مقابل ظلم و جور به عصيان وا می داشت،ما را نيز به صحنه های مبارزه و مقاومت در برابر رژيم ستم شاهی به ميدان آورد و اينک با گذشت سه دهه از آن روزها، بار ديگر آمده ايم تا فرياد حق خواهی و حق طلبی بر آوريم. اما اين بار برای تحقق عدالت در حق فرزندانی که خود،گام برداشتن در مسير راستی و حقيقت جويی را به آنان آموخته ايم.
حال که فرزندان عزيزمان برای تداوم آرمان های پدران و مادران شان به صحنه انتخابات آمدند و شور و هيجانی بی سابقه آفريدند و در مقابل تمامی شائبه ها و ابهاماتی که در انتخابات اخير پديد آمد، که روح هر حقيقت جويی را به کنکاش و سوال وا می داشت تا بتواند حقيقت را به درستی در يابد، فرزندان ما چه کردند جز راهپيمائی آرام و طلب حق قانونی خود؟
آنان پاسخی از جنس واژه و حرف می خواستند نه گلوله و سرب!!! و نه غل و زنجير!!!
چه شد که فرزندان برومند ما آماج گلوله شدند؟ چرا عده ای مجروح، عده ای شهيد و عده ای در بند و مفقود به جا ماند؟
کدامين مصلحت بر روشن شدن ابعاد اين حواث پرده کشيد تا جايی که حقيقت واژگونه نشان داده شد و فرزندان ما نام اعتشاشگر گرفتند و همتراز مخالفان،معاندان و همدست توطئه گران خارجی قلمداد شدند؟
اکنون ما مادران از قوه قضائيه که بر اساس قانون اساسی مرجع رسمی تظلمات و شکايات است اجرای عدالت را طلب می کنيم. عدالتی که هيچ مقام و منصبی و هيچ توصيه و مصلحتی پايه های آنرا نلرزاند و قاطعيت آنرا از ميان بر ندارد.
مطالبات ما برای رسيدگی در آن مرجع قانونی به شرح زير است:
- آزادی بی قيد و شرط زندانيان عقيدتی
- رسيدگی به وضعيت مفقود شدگان
- برگزاری دادگاه های علنی آمران و عاملان کشتار فرزندان مان
- پاسخ گويی شفاف و روشن به خانواده های زندانيان و مفقود شدگان
- ايجاد مراجع بيطرف و صالح و مردمی برای پيگيری شکايت خانواده ها
اميد آنکه در راستای تحقق رسالت سنگينی که قانون اساسی به عهدۀ شما گذاشته است و ما بخش کوچکی از آن را مطالبه کرده ايم توفيق يابيد.
گروهی از مادران داغدار و عزادار و حاميان:
11 آبان 1388 برابر با 02 نوامبر 2009
انتشار:
فعالين حقوق بشر ودمکراسی در ايران
بنام خداوند بخشاينده مهربان
جناب آقای صادق لاريجانی
با سلام و احترام
ما مادران و خانواده های قربانيان حواث اخير و همچنين قربانيان سی ساله گذشته ،هرگز ساله های منتهی به بهمن 57 را از ياد نمی بريم که تمامی کوچه های شهر فرياد ،استقلال ،آزادی و عدالت جويی بود. شايد ما خود در آن زمان جوانان و يا نوجوانانی بيش نبوديم اما ندای حق طلبی که هر روح حقيقت جويی را در مقابل ظلم و جور به عصيان وا می داشت،ما را نيز به صحنه های مبارزه و مقاومت در برابر رژيم ستم شاهی به ميدان آورد و اينک با گذشت سه دهه از آن روزها، بار ديگر آمده ايم تا فرياد حق خواهی و حق طلبی بر آوريم. اما اين بار برای تحقق عدالت در حق فرزندانی که خود،گام برداشتن در مسير راستی و حقيقت جويی را به آنان آموخته ايم.
حال که فرزندان عزيزمان برای تداوم آرمان های پدران و مادران شان به صحنه انتخابات آمدند و شور و هيجانی بی سابقه آفريدند و در مقابل تمامی شائبه ها و ابهاماتی که در انتخابات اخير پديد آمد، که روح هر حقيقت جويی را به کنکاش و سوال وا می داشت تا بتواند حقيقت را به درستی در يابد، فرزندان ما چه کردند جز راهپيمائی آرام و طلب حق قانونی خود؟
آنان پاسخی از جنس واژه و حرف می خواستند نه گلوله و سرب!!! و نه غل و زنجير!!!
چه شد که فرزندان برومند ما آماج گلوله شدند؟ چرا عده ای مجروح، عده ای شهيد و عده ای در بند و مفقود به جا ماند؟
کدامين مصلحت بر روشن شدن ابعاد اين حواث پرده کشيد تا جايی که حقيقت واژگونه نشان داده شد و فرزندان ما نام اعتشاشگر گرفتند و همتراز مخالفان،معاندان و همدست توطئه گران خارجی قلمداد شدند؟
اکنون ما مادران از قوه قضائيه که بر اساس قانون اساسی مرجع رسمی تظلمات و شکايات است اجرای عدالت را طلب می کنيم. عدالتی که هيچ مقام و منصبی و هيچ توصيه و مصلحتی پايه های آنرا نلرزاند و قاطعيت آنرا از ميان بر ندارد.
مطالبات ما برای رسيدگی در آن مرجع قانونی به شرح زير است:
- آزادی بی قيد و شرط زندانيان عقيدتی
- رسيدگی به وضعيت مفقود شدگان
- برگزاری دادگاه های علنی آمران و عاملان کشتار فرزندان مان
- پاسخ گويی شفاف و روشن به خانواده های زندانيان و مفقود شدگان
- ايجاد مراجع بيطرف و صالح و مردمی برای پيگيری شکايت خانواده ها
اميد آنکه در راستای تحقق رسالت سنگينی که قانون اساسی به عهدۀ شما گذاشته است و ما بخش کوچکی از آن را مطالبه کرده ايم توفيق يابيد.
گروهی از مادران داغدار و عزادار و حاميان:
11 آبان 1388 برابر با 02 نوامبر 2009
انتشار:
فعالين حقوق بشر ودمکراسی در ايران
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر